Prof. dr hab. Marian Królak

Urodził się w roku 1929 w Gorzuchach, powiat Sieradz, w rodzinie rolniczej. Po wybuchu wojny tereny te, jako tzw. Kraj Warty, zostały wcielone do Rzeszy, a cała rodzina została wysiedlona do Generalnej Guberni.

Przed wojną ukończył trzy klasy szkoły powszechnej. W 1946 r. wstąpił do Liceum Rolniczego I stopnia, następnie w 1949 r. do Liceum Weterynaryjnego w Bydgoszczy, które ukończył z wyróżnieniem  w 1951 r. Rok później rozpoczął studia na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom lekarza weterynarii otrzymał w 1958 r. W trakcie studiów przez rok przebywał na urlopie dziekańskim z powodów zdrowotnych. Jak mówił, właśnie problemy zdrowotne przyczyniły się do wyboru drogi naukowej w pracy zawodowej - od dzieciństwa chorował na astmę, w okresie studiów zaraził się brucelozą.

W okresie ostatnich dwóch lat studiów pracował jako zastępca asystenta w Katedrze Fizjologii Zwierząt, zaś po ich ukończeniu został zatrudniony w Zakładzie Higieny Zwierząt Instytutu Weterynarii, Oddział w Bydgoszczy, gdzie zajmował się niedoborem kobaltu u owiec w dolinie Noteci. W 1959 r. przeniósł się do ZHW w Gdańsku na stanowisko kierownika Pracowni Serologicznej. W pierwszych latach pracy w ZHW, oprócz zagadnień związanych z serodiagnostyką i zwalczaniem brucelozy, zajmował się także problemem niedoborów mikroelementów u bydła. W 1966 r. obronił pracę doktorską Badania nad niedoborem manganu u bydła w rejonie pomorskim, której promotorem był prof. Rajmund Ryś z Instytutu Zootechniki w Krakowie. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1974 r. na podstawie pracy Badania nad wartością odczynu antyglobulinowego (Coombsa) w rozpoznawaniu brucelozy u bydła  na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Tytuł profesora otrzymał w 1985 r. w Instytucie Weterynarii.

Profesor Marian Królak odbył staże naukowe w ZSRR (1962, 1977), Słowacji (1966) i Anglii (1980). Uczestniczył w XXI Międzynarodowym Kongresie Weterynaryjnym w Moskwie (1979) i w Kongresie Zoonoz w Słowacji (1980), gdzie referował zagadnienia związane ze standaryzacją odczynu wiązania dopełniacza.

Ogółem Profesor opublikował 88 prac naukowych, w tym 37 oryginalnych, głównie dotyczących wartości diagnostycznej i standaryzacji metod serologicznych w diagnozowaniu brucelozy zwierząt.

W 1976 r. dzięki inicjatywie Profesora i jego współpracy z Instytutem Weterynarii w Puławach, powstała w Gdańsku filia Instytutu, która miała siedzibę w ZHW. W jej skład wchodziły trzy Pracownie: Badania Brucelozy, Badania Chorób Zwierząt Futerkowych i Badania Chorób Ryb Łososiowatych. Filia przestała istnieć w roku 1991, rok później Profesor przeszedł na emeryturę, pozostawał jednak czynny zawodowo, pracując jeszcze do 2002 roku w gdańskim ZHW na stanowisku konsultanta ds. epizootiologii.

Był aktywnym członkiem PTNW  i Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów. W kadencji 1978 – 1980 był członkiem Komisji Mikrobiologii Weterynaryjnej Komitetu Mikrobiologii PAN.

Wieloletnia praca Profesora Mariana Królaka została uhonorowana nagrodą indywidualną Ministra Rolnictwa I stopnia w 1975 r. oraz nagrodami zespołowymi I stopnia w 1980 r. i II stopnia w 1985 r. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1976), medalem 40-lecia Polski Ludowej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1996).

Zmarł w 2009 r., został pochowany na cmentarzu w Gdańsku.

Był autorytetem w dziedzinie serologicznej diagnostyki  brucelozy zwierząt.