Prof. dr hab. Bohdan Rutkowiak
Urodził się w 1933 r. w Gogolewie, w Wielkopolsce. Oboje rodzice byli nauczycielami. W okresie okupacji początkowo chodził do szkoły dla polskich dzieci, później uczył się w domu.
Zdana w 1951 r. z wyróżnieniem matura w Poznaniu, dała mu możliwość wyboru uczelni bez egzaminów wstępnych. Wybrał Leningradzki Instytut Weterynaryjny, który ukończył w 1956 r., również z wyróżnieniem. W trakcie studiów znaczący wpływ na przyszłość zawodową Bohdana Rutkowiaka wywarł prof. Anatolij Leontiewicz Chochłow – chirurg i rentgenolog. Stąd, po powrocie do kraju, pragnął zatrudnić się w Katedrze Chirurgii Wydziału Weterynarii Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, u prof. Józefa Kulczyckiego. Spotkał się jednak z odmową.
Przyjechał na Wybrzeże, gdzie rozpoczął pracę jako ordynator w Lecznicy dla Zwierząt w Gdańsku. Spotkał tu kolejnego wybitnego nauczyciela – dr. Stanisława Cąkałę (późniejszego profesora Instytutu Weterynarii w Puławach). Po kilku latach został kierownikiem lecznicy. Z jego inicjatywy w pierwszej połowie lat 60. wybudowano w Gdańsku - Oliwie pierwsze w Polsce Ambulatorium dla Małych Zwierząt, którym kierował, uzyskując renomę wybitnego klinicysty w lecznictwie psów i kotów w skali kraju. W 1971 r. przeszedł do pracy w gdańskim ZHW, w którym w 1975 r. zorganizował i prowadził jedyny w kraju Oddział Weterynaryjnej Ochrony Produkcji Zwierzęcej. W 1989 r. podjął pracę w Miejskim Ogrodzie Zoologicznym Wybrzeża, będąc nadal zatrudnionym na połowie etatu w ZHW do 1990 r. W roku 1993 otworzył własny gabinet weterynaryjny.
Tematyka pracy naukowo - badawczej odzwierciedlała jego drogę zawodową. W 1965 r. na Wydziale Weterynarii Akademii Rolniczej w Lublinie obronił pracę doktorską Śródoperacyjna rentgenografia okolicy dna czepca u bydła i jej zastosowanie w przypadkach urazowego zapalenia czepca i otrzewnej. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1973 roku za pracę Obraz radiologiczny niedrożności mechanicznej jelit u psów na Wydziale Weterynarii Akademii Rolniczo - Technicznej w Olsztynie. Tytuł profesorski otrzymał w 1988 r. Korzystając z badań własnych, wykonanych w latach pracy w ZHW, napisał podręcznik Zaburzenia trawienne i metaboliczne w stadach krów mlecznych (1987). Wspólnie z prof. Czesławem Kurkiem wydali książkę Schorzenia wymienia krów (1977). Łącznie drukiem opublikował około 160 prac, w większości poświęconym problemom wielkiego stada, ponadto o tematyce rentgenowskiej, zdrowotności psów i kotów oraz chorób zwierząt nieudomowionych. Profesor, jako jeden z pierwszych w kraju, podjął temat etyki w zawodzie lekarza weterynarii w nowej rzeczywistości III RP.
Oprócz pracy zawodowej Profesor Rutkowiak miał drugą pasję w życiu. To sztuki plastyczne. Na początku była rzeźba, tkactwo artystyczne, rysunek satyryczny, jednak znany stał się dzięki ekslibrisom, zarówno w środowisku weterynaryjnym, jak również w środowisku profesjonalnych twórców. Wykonał około 450 ekslibrisów, w których żart lub nawet satyra są zawsze wyrazem życzliwości; w znacznej mierze poświęcił je zawodowi lekarza weterynarii, jak i konkretnym kolegom. Te małe formy graficzne, często wykorzystujące motywy natury i mitologii, były prezentowane na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju, Europie i USA, promując profesję weterynaryjną. Był także projektantem sztandarów Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej i Kaszubsko-Pomorskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.
Za swoje zasługi dla zawodu i nauki został odznaczony m. in.: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1966), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1987), Odznaką Honorową PTNW „Merito pro Societate”, Złotą Odznaką Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynarii, Medalem Honorowym „Bene de Veterinaria Meritus”, Odznaką „Zasłużony dla miasta Gdańska”.
Zmarł w 2021 r., został pochowany na cmentarzu w Gdańsku.
Profesor posiadał niezwykłe zdolności manualne, które czyniły go wybitnym w dziedzinach być może tylko pozornie od siebie odległych: w chirurgii i w tworzeniu ekslibrisów
