Doc. dr Adam Czarnowski
Urodził się w 1910 r. w Lublinie. W 1938 r. uzyskał dyplom lekarza weterynarii na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego i pozostał na uczelni jako asystent w Zakładzie Mikrobiologii u prof. Zygmunta Szymanowskiego. W tym samym roku odbył staż w Państwowym Zakładzie Higieny w Warszawie z zakresu bakteriologii i serologii lekarskiej, pod kierownictwem prof. Ludwika Hirszwelda.
Brał czynny udział w wojnie obronnej w 1939 r., uczestnicząc w bitwach pod Kutnem, Garwolinem i w oblężonej Warszawie. W czasie okupacji pracował w Warszawskiej Izbie Rolniczej jako inspektor weterynaryjny.
W marcu 1945 r., wraz z dr. Abdonem Stryszakiem, został delegowany przez Ministerstwo Rolnictwa do Gdańska celem organizacji Weterynaryjnego Zakładu Rozpoznawczego, czyli późniejszego ZHW. Był jego kierownikiem w latach 1947 – 1970. Po eksmisji Zakładu z budynku w Sopocie w 1947 r., prowadził jego działalność na terenie rzeźni w Gdańsku, następnie w pierwszej połowie lat 50. doprowadził do powstania, istniejącej do dzisiaj, siedziby przy ulicy Kaprów w Gdańsku- Oliwie.
Na podstawie pracy: Studia nad epizootią pryszczycy w Polsce w latach 1928 – 39 otrzymał w 1945 r. stopień doktora na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W okresie sprawowania kierownictwa w ZHW doc. Adam Czarnowski prowadził aktywną działalność naukową, m. in. opracowaną przez niego metodą diagnozowano przypadki pryszczycy, która wystąpiła w Polsce w 1951 r. Jako pierwszy w kraju wyizolował od zwierząt bakterie Vibrio foetus (1950) i Listeria monocytogenes (1951), wspólnie z dr. Antonim Spryszakiem (późniejszym profesorem Instytutu Weterynarii w Puławach) produkował efektywne autoszczepionki do zwalczania zołzów u koni, salmonellozy u lisów, salmonellozy i pasterelozy u cieląt, listeriozy u owiec i kolibakteriozy u cieląt. Współpracując z Akademią Medyczną w Gdańsku i PZH w Warszawie prowadził badania nad listeriozą i gorączką Q u ludzi i zwierząt. Zajmował się także lecznictwem istotnych w tamtych latach chorób zwierząt gospodarskich, m.in. zwalczaniem świerzbu u koni i rzęsistka bydlęcego. Opublikował ponad 40 prac naukowych. W 1956 r. otrzymał nagrodę PTNW pierwszego stopnia za publikacje dot. wibriozy bydła.
Doc. Adam Czarnowski po wojnie współtworzył w Gdańsku organizacje środowiska weterynaryjnego: Izbę Lekarsko-Weterynaryjną, Zrzeszenie Lekarzy i Techników Weterynarii, oddział Polskiego Towarzystwa nauk Weterynaryjnych, któremu przewodniczył przez okres trzech kadencji. Był organizatorem i wykładowcą wielu szkoleń dla służby weterynaryjnej, wykładał w gdańskiej Szkole Laborantów Weterynaryjnych.
Był człowiekiem wysokiej kultury osobistej, która nawet w trudnych chwilach nakazywała podchodzić spokojnie do oglądu rzeczywistości. Prof. Antoni Kopczewski w książce Wybitni polscy lekarze weterynarii napisał: Na początku lat siedemdziesiątych doc. A. Czarnowski doznał szeregu niezasłużonych, przykrych doświadczeń i upokorzeń. W atmosferze modnej wówczas odnowy politycznej został w trybie natychmiastowym odwołany ze stanowiska kierownika ZHW oraz wykwaterowany z mieszkania służbowego. Prawdopodobnie nie mając wyboru, pracował w Zakładzie jednak nadal do 1980 r. w pełnym, a do 1987 r. w niepełnym wymiarze czasu. Zajmował się m.in. badaniem skażeń promieniotwórczych środków spożywczych i chorobami pszczół.
Zmarł w roku 1997, pochowany został na cmentarzu w Gdańsku.
Docent Adam Czarnowski pozostanie w pamięci jako wybitny mikrobiolog i budowniczy siedziby ZHW w Gdańsku – Oliwie.
